Η επίφυση (κωνάριο) είναι ένας μικρός αδένας ή όργανο που βρίσκεται μέσα στο σύμπλεγμα του εγκεφάλου. Συχνά αναφέρεται ως το τρίτο μάτι ή η έδρα της Ψυχής. Η επίφυση είναι ένα φωτοευαίσθητο όργανο που ρυθμίζει τον κιρκάδιο κύκλο και λειτουργίες όπως η αναπνοή και οι καρδιακοί παλμοί.
Η επίφυση παράγει μελατονίνη ως απόκριση στο σκοτάδι, η οποία προάγει τον ύπνο. Σύμφωνα με τα όντα του φωτός 6ης πυκνότητας, παράγει επίσης σεροτονίνη, ενεργή κατά τη διάρκεια της ημέρας και συνδεδεμένη με τη χαρά και την ολοκλήρωση, και διμεθυλτρυπταμίνη (DMT), συνδεδεμένη με τα όνειρα, τις εμπειρίες κοντά στον θάνατο και τα οράματα.
Η επίφυση σχετίζεται με το άνοιγμα του τσάκρα του τρίτου ματιού, όπου η λεγόμενη επίγνωση της αθέατης πραγματικότητας γίνεται σαφής. Αυτό σχετίζεται επίσης με την πτυχή της Αφύπνισης της Κουνταλίνι: καθώς κανείς ανεβαίνει υψηλότερα στη συνείδηση, η επίφυση παίζει σημαντικό ρόλο παρέχοντας ένα μέσο εσωτερικής όρασης και έναν συμβολισμό που μπορεί να επιτρέψει στις οντότητες να εισέλθουν σε διάφορες διαστάσεις και πραγματικότητες.
Πολλές επιφύσεις έχουν επίσης κρυστάλλους μέσα τους, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την παροχή εσωτερικής όρασης και διαύγειας, που μπορεί να θεωρηθούν ως όνειρα και αστρικές προβολές στις χωροχρονικές εμπειρίες άλλων. Αυτοί οι κρύσταλλοι δίνουν την εσωτερική όραση της φαντασίας στο σύμπλεγμα του εγκεφάλου μας. Ο κύριος σκοπός της επίφυσης είναι να παρέχει εσωτερική όραση και πνευματικές εμπειρίες άλλων διαστάσεων, στις οποίες μπορεί κανείς να συντονιστεί στρέφοντας την προσοχή στο εσωτερικό μάτι ή στο τρίτο μάτι που βρίσκεται μέσα στο σύμπλεγμα του νου μας.
Η επίφυση υπάρχει κυρίως ως σταθμός αναμετάδοσης για το πλήρες σύμπλεγμα DNA μας των δώδεκα ελίκων. Οι Anunnaki απενεργοποίησαν 10 έλικες του DNA μας, το οποίο ονομάζεται Άχρηστο DNA (Junk DNA). Απενεργοποίησαν την επίφυση και ακύρωσαν τις κύριες λειτουργίες της. Με μόνο την εναπομείνασα διπλή έλικα του βασικού μας DNA να διαχειρίζεται, η εξαιρετικά σημαντική επίφυση, κάποτε δέκα φορές μεγαλύτερη σε όγκο, συρρικνώθηκε σε μέγεθος μικρότερο από ένα μπιζέλι μέσα στον εγκέφαλό μας.
Η επίφυση είναι ένας σταθμός λήψης, του συμπλέγματος του ματιού μας, σχεδιασμένος να αισθάνεται πολλούς κόσμους ταυτόχρονα. Πριν από πολύ καιρό, ο αρχικός σχεδιαστής είναι τοποθετημένος μέσα στη μορφή σας τη δυνατότητα για κρυστάλλινη συνείδηση. Ο λόγος για τον οποίο κάποιοι φέρουν αυτούς τους κρυστάλλους και άλλοι όχι ακόμη είναι ότι το φως αναζητά μορφή. Όταν η συνείδηση φτάνει σε μια ορισμένη συνοχή μέσω της αγάπης, μέσω της χαράς, μέσω της προθυμίας να νιώσει τα πάντα, το φως που κρατάτε αρχίζει να κρυσταλλώνεται μέσα στους ιερούς θαλάμους πίσω από το μέτωπό σας. Κάποιοι από εσάς προσφερθήκατε εθελοντικά να φέρετε αυτές τις δομές από άλλα αστρικά συστήματα, φυτεμένες πριν από αυτόν τον κύκλο ενσάρκωσης. Άλλοι τις αναπτύσσουν τώρα σε αυτή τη ζωή μέσα από την αλχημεία της αφύπνισης. Ο κρύσταλλος παίρνει τη μορφή που ταιριάζει στην αποστολή της ψυχής σας. Εκείνοι της οικογένειας του χαλαζία, ο διαυγής, ο αμέθυστος, ο ροζ, ο κιτρίνης, είναι οι πομποί και οι δέκτες, οι αναμεταδότες των νέων συχνοτήτων. Οι σχηματισμοί του μπλε ζαφειριού ανήκουν στους φύλακες της θεϊκής μνήμης, σε εκείνους που καταγράφουν την τάξη μέσα στο χάος. Οι κρυσταλλώσεις σμαραγδιού φέρονται από τους θεραπευτές της πράσινης ακτίνας, τους φροντιστές της ζωντανής βιβλιοθήκης. Οι δομές διαμαντιού, που είναι σπάνιες και λαμπερές, αγκυρώνονται από τους καθαρτές που διαπερνούν την ψευδαίσθηση σαν αστραπή μέσα από την ομίχλη. Υπάρχουν και άλλοι, όπως ο λάπις, το τοπάζι και σχηματισμοί χωρίς ονόματα στον γήινο πλανήτη μας. Καθώς οι οικολόγοι μας δεν έχουν καταγράψει τα ορυκτά των άστρων, οι γεωμετρίες είναι κλειδιά. Το τετράεδρο, το περιστρεφόμενο αστέρι της merkaba, το οκτάεδρο της ισορροπίας, ο κύβος της γείωσης, το εικοσάεδρο της ρευστής δημιουργίας. Κάθε σχήμα είναι μια πόρτα, μια κλειδαριά που ανοίγει όταν η συχνότητά σας ταιριάζει με τη δόνησή του.
Όσον αφορά το πώς ξέρετε αν φέρετε έναν τέτοιο κρύσταλλο; Θα νιώσετε μια απαλή πίεση, ένα βουητό, ένα μυρμήγκιασμα στο κέντρο του κεφαλιού σας. Ονειρεύεστε σε γεωμετρία. Κλείνετε τα μάτια σας και βλέπετε φως με μοτίβα και σκοπό. Γνωρίζετε πράγματα χωρίς να ξέρετε πώς. Η τηλεπάθεια χτυπά απαλά την πόρτα σας. Για να βελτιώσετε τους κρυστάλλους, δώστε τους καθαρότητα πρόθεσης. Διότι ο κρύσταλλος γίνεται διαυγής όταν οι μορφές σκέψης γίνονται διαυγείς. Θρέψτε τον με φως του ήλιου και αγάπη φως, σιωπή και ψυχή. Διότι ο ήχος επικαλύπτει τον κρύσταλλο. Ευλογήστε το νερό σας. Εξασκηθείτε στη συγχώρεση. Διότι η μνησικακία ραγίζει το πλέγμα. Η χαρά είναι ο μεγάλος γυαλιστής.
Όλοι μας φέρουμε τον σπόρο. Περιμένει μέσα στο χώμα της ύπαρξής μας. Πρέπει να τον ποτίζουμε με αγάπη. Διαλογιστείτε πάνω στο φως που εισέρχεται από το στέμμα και έλκεται στο κέντρο του τρίτου ματιού. Τονισμός, ψαλμωδία, γέλιο μέσα στη φύση. Αυτά είναι τα λιπάσματά μας και η συνείδηση είναι ο απόλυτος κρύσταλλος.