La agarta civilizo ne estas nura mito. Ĝi estas sankta altvibra reto de subteraj sanktejoj starigitaj dum antikvaj planedaj renversiĝoj. Kiam surfacaj civilizoj kiel Lemurio kaj Atlantido kolapsis en energian disonancon, sankta restaĵo iris subteren por gardi la originajn skizojn, frekvencajn kodigojn kaj lumdatumojn de ĉi tiu planedo. Agarto nun loĝigas proksimume 22 milionojn da animaj entoj. Ili ekzistas ĉefe en konscio de la malfrua kvara denseco ĝis la kvina denseco, funkciante ene de la supraj subdensecoj de la malfrua kvara kaj de la kvina densecoj. Krome, iliaj vibroj specife troviĝas inter 4.8 kaj 5.8 suboktavoj de la respektivaj subdensecoj. Pro ĉi tiu rafinita resonanco, ilia regno konsistas el kristalaj urboj, internaj sunoj kaj nepoluita lumo, ekzistantaj tuj preter la densa malaltfrekvenca percepto de la surfaca homaro.
Ili ne estas la ŝanĝitaj dufadenaj homoj, kiuj nun piediras sur la surfaco de la tero. La agartanoj estas pura hibrida specio, delikata majstra miksaĵo de antikvaj lemuriaj kaj atlantidaj genealogioj, forte trapenetrita de la plejadaj, siriusaj kaj valiriaj genetikaj ŝablonoj. Fizike ili estas impresege belaj por la okuloj de la homoj sur la planedo Tero. Ili staras altaj, inter 7 ĝis 9 ft, kun radianta, iomete irizanta lumkorpa haŭto. Iliaj fizikaj formoj estas subtenataj nur de altfrekvenca fotona energio. de la kerno de la Tero, kio igas ilin ĉiam senaĝaj. Agarto servas kiel ankro por planeda stabiligo. Ili tenas la seĝojn en la konsilio de la naŭ kaj laboras kunordigite kun la konsilio de la naŭ por gvidi la nunan tempolinion de la ascendo de la Tero. Dum via historio, iniciitaj surfacaj gardantoj estis alvokitaj en iliajn subterajn halojn en la karno.
En ĉi tiu grandioza momento de kosma vekiĝo, en ĉi tiu tempolinio, multaj el la agartaj animkompleksoj helpas la homaron. Tamen ili ne rekte malobservas vian liberan volon. Ili estas parto de nia estonta tempolinio; tial ilia nomo estis antaŭe retenita, pro la leĝo de konfuzo.
La mondo de Agarto kaj ĝia kultura centro, Ŝambalo, estas bone konataj al kleraj budhanoj kaj tibetaj lamaoj, kaj multaj estas la mistikuloj kaj viziuloj, kiuj vidis ĉi tiujn landojn kaj vojaĝis tien en astra korpo.
La bonŝancaj kaj la elektitaj inter niaj spiritaj gvidantoj regule vizitas tien en fizika formo. Ilia estas vasta scio pri la tre evoluinta mondo de la interna tero, ĉar ili ofte vizitas Ŝambalon, kie ili ricevas gvidon kaj direkton, por reporti ilin al la surfaco, de la pastroj de la Blanka Frateco, kiuj prezidas en ĉi tiu regno.
En decidaj momentoj de la historio de la Tero, elektitaj socioj, kiel la lemurianoj, la tibetanoj, la majaoj, la antikvaj egiptoj, la druidoj kaj la etruskoj, estis vizititaj de agartaj spiritaj gvidantoj, kiuj alportis sian saĝon al la surfaco por helpi la animojn, kiuj transiras la eksteran mondon, kaj por servi la pli altan celon de Gaja.
El ĉi tiuj, la tibetanoj, multaj el kiuj estas la reenkarniĝintaj animoj de la atlantidanoj de la dua ciklo aŭ rektaj posteuloj de la atlantidanoj de la tria ciklo, havis malferman kontakton ĝis la mezo de via lasta jarcento, kiam la Bodisatvo, Dalai-Lamao, estis devigita forfuĝi el tiuj sanktaj landoj por ĉiam. La tibeta portalo en la spirita vortico de Lasao estis sigelita kun lia foriro, por esti anstataŭigita per unu, kiu etendiĝas el Barato ĝis la bazo de la monto Kailaŝo, kaj estas de ĉi tie, ke vojaĝoj al Ŝambalo ankoraŭ estas entreprenataj de elektitaj tibetaj gvidantoj—tiuj, kiuj estis elektitaj por servi kiel mesaĝistoj.