Ljós/kærleikur er hinn vitsmunalegi óendanleiki sem gerir frjálsum vilja hverrar einingar kleift að móta eigin örlög. Kærleikur/ljós er hin vitsmunalega orka sem skapar og viðheldur allri sköpuninni.
Til að nálgast vitsmunalegan óendanleika verður fyrst að viðhalda tómleika hugarheildarinnar til að opna hliðið að vitsmunalegum óendanleika.
Allt sem umlykur þig í þessari blekkingarheild er til sem hluti af vitsmunalegum óendanleika; öll efnisleg form eru sköpuð inn í þessa blekkingarheild úr þessum vitsmunalega óendanleika; hvert ykkar er hluti af þessum vitsmunalega óendanleika
Þessi vitsmunalegi óendanleiki skapar hugsanaform ykkar, skoðanir og innri myndir af heimi ykkar eins og þið upplifið hann í kringum ykkur sjálf. Hver eining er meðskapari með vitsmunalegum óendanleika.
Til að nálgast vitsmunalegan óendanleika og Akasha-skrárnar er ferlið einfaldlega að beina athyglinni að einu stigi veruleikans og hafa fulla einbeitingu á því stigi veruleikans. Þessu má ná í vökuástandi ykkar, þar sem þið þurfið að einbeita ykkur algjörlega að veruleikanum sem umlykur ykkur.
Einingarnar tvær, Búdda og Jesús, notuðu þessa þekkingu til að nálgast vitsmunalegan óendanleika með því að nálgast eða einbeita sér, að öðrum veruleikum útilokuðum, að veruleika vitsmunalegs óendanleika. Þessar einingar gátu farið inn í vitsmunalegan óendanleika mörgum sinnum á lífshringrás sinni á jörðinni, fengið margvíslega reynslu og séð hinn eina skapara í öllu, og þannig uppfyllt tilgang sinn að deila þessari þekkingu með mörgum einingum og heila þá sem leituðu heilunar. Aðgangurinn að vitsmunalegum óendanleika leyfir guðlegt flæði heilunarorku sem hægt er að beina til annarra eininga sem þurfa heilunar.
Eftir að þessar einingar fóru yfir bjagaðist mikið af þekkingunni á einingu hins eina skapara og ferlunum sem notuð voru til að nálgast vitsmunalegan óendanleika vegna áhrifa frá neikvætt sinnuðum einingum, sem settu þessar bjaganir reglna og stjórnunar í huga margra lærisveina þessara eininga sem höfðu ekki enn nálgast fulla orku kærleika/ljóss til að vernda hugarheild sína gegn hugsanaformum neikvæðrar stefnu, og ollu því þannig að þessi þekking blandaðist tveimur veruleikum jákvæðra og neikvæðra hliða.
Þetta olli því að þessi þekking ruglaðist á milli beggja pólanna og leiddi þannig til þess að báðar hliðar, jákvæð og neikvæð, blönduðust hreinum þekkingargrunni upplýsinganna sem þessar guðlegu einingar skildu eftir sig, en þær halda nú tilgangi sínum áfram í vitund fimmta þéttleikans eftir að holdgun þeirra lauk.
Þannig getur hver eining nálgast vitsmunalegan óendanleika: með því að einbeita sér að einum veruleika í einu, að öðrum veruleikum útilokuðum. Þetta mun gera hverja einingu að leikinni í þessu ferli ef hún fylgir þessu sviði leikni, og gera hana færa um að hafa samband við vitsmunalegan óendanleika.