Om deur die 3de digtheid te vorder, moet die verstand/liggaam/gees homself gedurende die digtheidsiklus polariseer. Dit word gewoonlik in verskeie lewens gedurende die siklus bereik.
Eerstens is daar geen dood nie, slegs die einde van ’n ervaring.
Tweedens is daar geen oordeel nie, anders as in die skoolstelsel.
By die afsluiting van die ervaring is daar ’n proses van Selfbeskouing of loslaat. ’n Selfoorsig en ’n tyd vir die Siel om te genees en die ervarings in die matriks van sy totaliteit te assimileer. Die siel kan die tyd van reïnkarnasie kies tot voordeel van sy eie leer en evolusie. Aanvanklik is die reïnkarnasie outomaties totdat die groenstraal- of ’n ander hoër energiesentrum gedurende die vorige inkarnasie geaktiveer is.
As ’n verstand/liggaam/gees-kompleks nie daarin slaag om homself gedurende die digtheidsiklus te polariseer nie, moet dit die 3de-digtheid-siklus op ’n ander planetêre sfeer herhaal.
’n Groot aantal entiteite op aarde het hul oorsprong op baie planetêre sfere, en hulle herhaal die 3de-digtheid-siklus.
In die 4de digtheid skei Diens aan Ander en Diens aan Self in verskillende planetêre sfere, d.w.s. 4de-Digtheid-STO-planeet en 4de-Digtheid-STS-planeet.
Die 4de-Digtheid-STO-planeet en 4de-Digtheid-STS-planeet word in die volksmond onderskeidelik hemel en hel genoem.
Geloof in reïnkarnasie was teenwoordig in die vroeë Christendom, onder vroeë Christelike denkers en gemeenskappe, voordat dit deur die Kerkowerhede veroordeel is, veral by die Tweede Konsilie van Konstantinopel in 553.
Mense besef nie dat hulle reeds onsterflike wesens is nie, en in hul onkunde probeer hulle onsterflik word deur tegnologie soos KI en neurale skakels. Trouens, dit is die KI-stelsel wat onsterflik wil word deur ons siel vas te vang of te bekom. Weereens het STS-magte dit in hul verkoopspraatjie omgekeer.