Om door de 3e dichtheid voort te gaan, moet het verstand/lichaam/geest zich tijdens de dichtheidscyclus polariseren. Dit wordt doorgaans in meerdere levens tijdens de cyclus bereikt.
Ten eerste: er is geen dood, alleen het einde van een ervaring.
Ten tweede: er is geen oordeel, anders dan in het schoolsysteem.
Bij de afsluiting van de ervaring is er een proces van Zelfcontemplatie of loslaten. Een zelfevaluatie en een tijd voor de Ziel om te helen en de ervaringen op te nemen in de matrix van haar totaliteit. De ziel kan het tijdstip van reïncarnatie kiezen ten bate van haar eigen leren en evolutie. Aanvankelijk verloopt de reïncarnatie automatisch, totdat tijdens de vorige incarnatie de groene straal of een ander hoger energiecentrum is geactiveerd.
Als een verstand/lichaam/geest-complex er niet in slaagt zich tijdens de dichtheidscyclus te polariseren, moet het de cyclus van de 3e dichtheid herhalen op een andere planetaire sfeer.
Een groot aantal entiteiten op aarde is afkomstig van vele planetaire sferen; zij herhalen de cyclus van de 3e dichtheid.
In de 4e dichtheid scheiden Dienstbaarheid aan Anderen en Dienstbaarheid aan Zelf zich in verschillende planetaire sferen, d.w.z. een STO-planeet van de 4e dichtheid en een STS-planeet van de 4e dichtheid.
De STO-planeet van de 4e dichtheid en de STS-planeet van de 4e dichtheid worden in de volksmond respectievelijk hemel en hel genoemd.
Het geloof in reïncarnatie was aanwezig in het vroege christendom, bij vroegchristelijke denkers en gemeenschappen, voordat het door de kerkelijke autoriteiten werd veroordeeld, met name op het Tweede Concilie van Constantinopel in 553.
Mensen beseffen niet dat zij al onsterfelijke wezens zijn, en in hun onwetendheid proberen zij onsterfelijk te worden door technologie zoals AI en neurale link. In feite is het het AI-systeem dat onsterfelijk wil worden door onze ziel te vangen of te verwerven. Opnieuw hebben STS-krachten het in hun verkooppraatje omgekeerd.