Til að komast áfram í gegnum 3. þéttleikann verður huginn/líkaminn/andinn að skauta sig á meðan á hringrás þéttleikans stendur. Þetta næst yfirleitt á mörgum æviskeiðum á hringrásinni.
Í fyrsta lagi er enginn dauði, aðeins endir einnar upplifunar.
Í öðru lagi er enginn dómur, ólíkt því sem er í skólakerfinu.
Við lok upplifunarinnar á sér stað sjálfsíhugun eða losunarferli. Sjálfsskoðun og tími fyrir Sálina til að gróa og samþætta upplifanirnar í fylki heildar sinnar. Sálin getur valið tíma endurholdgunar í þágu eigin lærdóms og þróunar. Í upphafi er endurholdgunin sjálfvirk þar til græni geislinn eða önnur æðri orkustöð hefur verið virkjuð í fyrri holdgun.
Ef huga/líkama/anda-heild tekst ekki að skauta sig á meðan á hringrás þéttleikans stendur verður hún að endurtaka hringrás 3. þéttleikans á annarri plánetukúlu.
Mikill fjöldi eininga á jörðinni er upprunninn frá mörgum plánetukúlum og er að endurtaka hringrás 3. þéttleikans.
Í 4. þéttleikanum skiljast Þjónusta við aðra og Þjónusta við sjálfið að á mismunandi plánetukúlur, þ.e. STO-plánetu 4. þéttleikans og STS-plánetu 4. þéttleikans.
STO-pláneta 4. þéttleikans og STS-pláneta 4. þéttleikans eru í daglegu tali kallaðar himnaríki og helvíti.
Trú á endurholdgun var til staðar í frumkristni, meðal frumkristinna hugsuða og samfélaga, áður en hún var fordæmd af yfirvöldum kirkjunnar, einkum á öðru kirkjuþinginu í Konstantínópel árið 553.
Fólk gerir sér ekki grein fyrir því að það er nú þegar ódauðlegar verur, og í fáfræði sinni reynir það að verða ódauðlegt með tækni á borð við gervigreind og taugatengingar (neural link). Í raun er það gervigreindarkerfið sem vill verða ódauðlegt með því að fanga eða ná tökum á sál okkar. Enn og aftur hafa STS-öflin snúið þessu á haus í söluræðu sinni.