Allir hlutir, allt líf, öll sköpunin er hluti af Einni Upprunalegri Hugsun.
Það sem er óendanlegt getur ekki verið margt, því að margfeldi er endanlegt hugtak. Til að hafa óendanleika verður maður að bera kennsl á eða skilgreina þann óendanleika sem einingu, annars hefur hugtakið enga tilvísun eða merkingu. Í Óendanlegum Skapara er aðeins eining. Við upplifum þetta á hverjum degi í lífi okkar með sólarljósinu, sem er einfalt dæmi um einingu. Þegar sólarljósið fer í gegnum prisma sýnir það óendanlega liti sína sem það er samsett úr. Þetta er einfaldað dæmi um einingu.
1.1. Advaita Vedānta
Í vedískri hefð er Lögmál hins Eina Óendanlega Skapara þekkt sem Advaita.
Advaita (sanskrít: ekki tveir) Vedānta er vedísk kenning um ótvíhyggju: hið einstaklingsbundna sjálf (Ātman) og hinn endanlegi veruleiki (Brahman) eru eitt. Rætur hennar liggja í Upanishad-ritunum, en hin miklu orð þeirra tjá þessa einingu: Tat tvam asi („Þú ert Það“) og Aham Brahmāsmi („Ég er Brahman“).
Ādi Śaṅkara gaf Advaita sígilt form sitt á 8. öld e.Kr., með skýringum sínum á Upanishad-ritunum, Bhagavad Gītā og Brahma Sūtras. Þetta er kjarni Lögmáls hins Eina: allt er eitt, og það er einn óendanlegur Skapari.
Lögmál hins Eina er nútíma Upanishad sem hæfir núverandi þróunarstigi plánetuvitundarinnar. Það útskýrir vef veruleikans í fullu gagnsæi, án þeirrar dulúðar og óhlutbundnu framsetningar sem áður hélt honum utan seilingar hins vitsmunalega huga. Í þessum skýrleika sameinast leið helgunarinnar (hjartað, samþykki) og leið þekkingarinnar (hugurinn) og verða eitt í karma (athöfn). Þar sem dulúðin gerði áður þeim sem eru á leið Þjónustu við sjálfið kleift að misnota hina saklausu á leið Þjónustu við aðra, færir þessi nýja einfalda útskýring fullkominn skýrleika og eflir hverja fullvalda manneskju sem rannsakar og fylgir Lögmáli hins Eina Óendanlega Skapara.
1.2. Kærleikur/Ljós og Ljós/Kærleikur
Kærleikur/Ljós og Ljós/Kærleikur eru grunnorkur hins Eina Óendanlega Skapara.
Kærleikur/Ljós er sú vitsmunalega orka sem skapar og viðheldur allri sköpuninni.
Ljós/Kærleikur er sá Vitsmunalegi óendanleiki sem gerir Frjálsum vilja hverrar einingar kleift að móta eigin örlög.
1.3. Þrjú meginlögmál Lögmáls hins Eina
Það eru þrjú meginlögmál í Lögmáli hins eina óendanlega skapara:
- Lögmál Frjáls vilja eða Vegir ruglingsins
- Lögmál Kærleikans eða Vegir sköpunarinnar og skapandi einbeitingar
- Lögmál Ljóssins eða Vegir viskunnar
Gögn verða að þekkingu þegar þau eru unnin. Þekking er eins og eldsneytið fyrir bílinn, en hraðinn kemur af notkuninni. Þekking verður að Ljósi/ Visku þegar hún er nýtt/ beitt með athöfn og upplifuð í lífinu.
Frjáls viljinn, með því að velja meðvitað hina skapandi einbeitingu möguleikans til að birtast sem veruleiki og upplifast í lífinu, sem færir ljós/ visku fyrir persónulega ábyrgð.