Het verhaal van de Ramayana is gebaseerd op ware en werkelijke gebeurtenissen; deze gebeurtenissen vonden echter in de eerste plaats plaats in een dichtheid die in het suboctaaf hoger lag dan de huidige trilling van de Aarde, ongeveer 17,200 jaar geleden in de planetaire bol van de Aarde, op de plaats die Atlantis wordt genoemd.
Atlantis werd geregeerd door de entiteit genaamd Dasharatha, die vier zonen had, genaamd Rama, Lakshmana, Bharata en Shatrughna. Atlantis was in die tijd vreedzaam en welvarend en veel van de mensen waren verheugd en gelukkig met hun levenscyclus.
Een groep van het Plejadische sociaal geheugencomplex bezocht Atlantis, aangezien zij in deze tijd op een missie waren om het universele complex te verkennen en ook om de kennis van liefde/licht te verspreiden op de plaats van Atlantis. De entiteit genaamd Dasharatha verwelkomde hen met open armen en stond hun toe van hen te leren.
De Plejadiërs raakten gefascineerd door de cultuur en de tradities van het Atlantische sociaal geheugencomplex.
Een groep reptielachtige sociale geheugencomplexen die in die tijd op de gebieden van de binnenaarde leefden, was niet blij met de komst van het Plejadische sociaal geheugencomplex en kon zien dat de Plejadiërs een bedreiging vormden voor hun bestaan en hun doel om negatieve polarisatie te verspreiden.
Het reptielachtige sociaal geheugencomplex nam waar dat de Plejadiërs in Atlantis waren om de trilling van liefde te verspreiden, wat meer entiteiten zal helpen/versnellen om af te studeren naar het bewustzijn van de positieve vierde dichtheid.
Om het plan te stoppen, besloot het reptielachtige sociaal geheugencomplex Atlantis aan te vallen om het Plejadische sociaal geheugencomplex te vernietigen.
De entiteit Dasharatha en zijn zonen Rama, Lakshmana, Bharata en Shatrughna wisten dat zij hun gasten moesten beschermen. Zij besloten te vechten tegen het reptielachtige sociaal geheugencomplex en leidden het leger van Atlantis in een soort verdedigingsslag.
De strijd tegen het reptielachtige sociaal geheugencomplex was hevig; de Atlantiërs vochten echter dapper, gesteund door de energetische liefdestrillingen die door de Plejadiërs werden uitgezonden.
Het reptielachtige sociaal geheugencomplex werd verslagen en slechts 25 % van de reptielachtigen overleefde, en de Plejadiërs waren in die tijd veilig bij het verspreiden van liefdeslichten.
Het Plejadische sociaal geheugencomplex was de Atlantiërs dankbaar voor hun gastvrijheid en moed, en daarom besloten zij hun kennis en technologie van het manipuleren van ruimte-tijd en andere kenmerken met behulp van gedachtevormen te delen met de mensen van Atlantis.
De Atlantiërs leerden een enorme kennis van het Plejadische sociaal geheugencomplex. Zij verkregen informatie over de sterren en de planeten en ook konden zij leren hoe het reizen door ruimte-tijd te gebruiken. Zij leerden ook over de negatieve polariteit, zoals de reptielachtige sociale geheugencomplexen, en ook hoe zich te verdedigen tegen negatieve energietrillingen.
De entiteit genaamd Ravana, die in die tijd koning was van de plaats genaamd Lemurië, hoorde van de vooruitgang en de macht van de Atlantiërs en besloot samen te spannen met het reptielachtige sociaal geheugencomplex om Atlantis aan te vallen, vanwege de trillingen van jaloezie van Ravana.
Ravana had een plan om het reptielachtige sociaal geheugencomplex te gebruiken om de planeet te veroveren en de Atlantiërs tot slaaf te maken.
Rama en zijn broers waren in staat Atlantis te verdedigen tegen de plannen van Ravana en zijn leger van negatief gepolariseerde entiteiten. De entiteiten waren verwikkeld in een lange strijd; de positief gepolariseerde Rama en zijn broers vochten echter dapper met de hulp van de Plejadiërs. Zij waren in staat de negatief gepolariseerde entiteit Ravana en zijn leger te verslaan. Dit was de overwinning die door de mensen van Atlantis werd gevierd, een overwinning op Ravana en het reptielachtige sociaal geheugencomplex.
Anders dan de gebeurtenissen van de abrahamitische religies vonden de gebeurtenissen van de Ramayana plaats in een andere dimensionale werkelijkheid, sterk gescheiden van de huidige tijdlijn van het illusiecomplex.
Het verhaal van de Ramayana wordt in de hindoeïstische cultuur nog steeds gebruikt als referentie om te onderwijzen over positieve polarisatie, vriendschap, moed en avontuur.