Një përvojë e hyrjes në sferën astrale dhe e përjetimit të një ndarjeje nga kompleksi trupor fizik njihet si përvojë afër vdekjes.
Entitetet që e kanë përjetuar të ashtuquajturën përvojë afër vdekjes ose entitetet që e përjetojnë atë, ato kurrë nuk i afrohen vërtet kalimit të mirëfilltë nga mishërimi.
Shumë herë, një entiteti mund t'i duket dhe t'i ngjajë si një takim i afërt me vdekjen dhe i lejon entitetit të mbetet i lidhur me Mishërimin Tokësor.
Përshkrimi i vërtetë i asaj që ndodh gjatë përvojave të tilla e cila mund të jetë e ndryshme nga përvojat e zakonshme të entiteteve të planetit tokë. Përvoja afër vdekjes është e lidhur ngushtë me paragjykimet dhe me fushat energjetike të dridhjeve të një pjese të individualizuar të Ndërgjegjes që e kalon këtë përvojë.
Rrëfimi i çdo entiteti pas kthimit është kryesisht unik. Disa entitete dalin nga një përvojë afër vdekjes me rrëfime që shpjegojnë se këto entitete ishin në gjendje të shihnin Parajsën ose Ferrin ose atribute të tjera.
Shumë nga entitetet thirrën gjithashtu se hynë brenda një tuneli që ishte i mbushur me dritën e Krijuesit dhe ndien dashuri të pakufishme dhe u ribashkuan me kompleksin e tyre familjar meqenëse spektri i përvojës së përvojave afër vdekjes krijohet kryesisht nga pjesa nënndërgjegjeshme e Mendjes, e njëjta pjesë e kompleksit të mendjes që është përgjegjëse për ëndërrimin në gjendjen e ëndrrës, ku ndodhin shumë nga këto ngjarje.
Në mënyrë të ngjashme në përvojën afër vdekjes nëse një entitet përjeton ndonjë situatë që mund ta bëjë të ndihet sikur po kalon matanë, programi nënndërgjegjeshëm fillon dhe programi nënndërgjegjeshëm mbivendos filmin e përjetimit të një vizualizimi afër vdekjes që përfshin hyrjen në një tunel ose një vegim dritash ose hyrjen në ndonjë sferë të cilat ishin implantuar kryesisht në ciklin e mishërimit të një entiteti sipas vullnetit të lirë të entitetit para mishërimit.
Kjo do të thotë se shumica e përvojave afër vdekjes janë thithje nënndërgjegjeshme informacioni dhe nuk janë plotësisht të vërteta prandaj mund të konsiderohen si një gjendje ëndërrimi që mund të duket plotësisht reale ashtu si një ëndërr e mirë dhe një ëndërr e pavetëdijshme i duket gjithashtu reale entitetit që po e përjeton.
Në këtë kohë shumë nga entitetet nuk janë të vetëdijshme se dridhjet e tyre po zhvendosen dhe se nënndërgjegjja e tyre po aktivizon një program të njohur si programi i përvojës afër vdekjes që pengon të vërtetën e vërtetë.
Shumica e informacionit që është ndarë nga ata që kanë përjetuar përvojën afër vdekjes është i pasaktë.
Vetëm një përqind e këtyre rrëfimeve vijnë nga ata që kanë shkuar vërtet përtej këtyre vizualizimeve të cilat ndodhin kryesisht përafërsisht për 10 minuta në kompleksin e mendjes dhe ato entitete kanë shkuar përtej këtij spektri kohor të pavetëdijes, shohin realitetin e vërtetë i cili është shumë më i larmishëm dhe kompleks se versioni i thjeshtuar i hyrjes në një tunel dritash dhe atributeve të tjera të takimit me qenie.
Sfera astrale është në një farë mënyre aq komplekse sa duket si një botë plot me drita që dridhen që e rrethojnë entitetin dhe ka shumë struktura që nuk mund të përkufizohen nga modelet gjuhësore të planetit tokë të cilat shfaqen në planin astral. Prandaj përvojat e vërteta afër vdekjes nuk mund të përshkruhen nga kompleksët e fjalëve të gjuhëve tona.
Përvoja e gjendjes afër vdekjes është shpesh një shkëputje e çastit nga transmetimi i matricës së dendësisë së tretë. Kur dikush del jashtë mjetit fizik, në thelb po del jashtë sferës së egos. Duhet ta kuptoni se mendja e egos u projektua si një ndërfaqe shtesë, një parzmore e specializuar për t'i lejuar një qenieje shumëdimensionale të përjetojë iluzionin e ndarjes. Në planifikimin origjinal, kjo ndarje synohej të ishte një mjet për eksplorim, jo një burg identiteti. Megjithatë, ndërsa kontrollet e frekuencës u zhvendosën në sferën tuaj planetare, mendja e egos u bë drejtuesi kryesor, duke ju bërë të besoni se përkufizoheni nga kufijtë tuaj, emrat tuaj dhe kufizimet tuaja.