Een ervaring van het binnengaan van het astrale rijk en het ervaren van een afscheiding van het fysieke lichaamscomplex staat bekend als een bijna-doodervaring.
De entiteiten die de zogenaamde bijna-doodervaring hebben gehad of entiteiten die haar ervaren, zij naderen nooit werkelijk de daadwerkelijke overgang uit de incarnatie.
Vaak kan het voor een entiteit lijken en aanvoelen als een nauwe ontmoeting met de dood en blijft de entiteit verbonden met de aardse incarnatie.
De ware weergave van wat er tijdens zulke ervaringen gebeurt, die kan verschillen van de gangbare ervaringen van de entiteiten van de planeet Aarde. De bijna-doodervaring is nauw verbonden met de vooroordelen en energetische trillingsvelden van een geïndividualiseerd deel van bewustzijn dat deze ervaring ondergaat.
Het verhaal van elke entiteit bij de terugkeer is in de eerste plaats uniek. Sommige entiteiten komen uit een bijna-doodervaring met verslagen waarin wordt uitgelegd dat deze entiteiten de hemel of de hel of andere kenmerken konden zien.
Veel van de entiteiten riepen ook uit dat zij een tunnel binnengingen die gevuld was met het licht van de Schepper en dat zij grenzeloze liefde voelden en herenigd werden met hun familiecomplex, aangezien het spectrum van ervaringen van bijna-doodervaringen in de eerste plaats wordt gecreëerd door het onderbewuste deel van het verstand, hetzelfde deel van het verstandscomplex dat verantwoordelijk is voor het dromen in een droomtoestand, waarin veel van deze gebeurtenissen plaatsvinden.
Evenzo begint bij de bijna-doodervaring, als een entiteit situaties ervaart die haar het gevoel kunnen geven over te gaan, het onderbewuste programma en legt het onderbewuste programma de film van het ervaren van een bijna-doodvisualisatie eroverheen, die het binnengaan van een tunnel of een visioen van lichten of het binnengaan van een of ander rijk omvat, die in de eerste plaats werden ingeplant in de incarnatiecyclus van een entiteit volgens de vrije wil van de entiteit vóór de incarnatie.
Dit betekent dat de meeste bijna-doodervaringen onderbewuste opnames van informatie zijn en niet geheel waar zijn; daarom kunnen zij worden beschouwd als een droomtoestand die geheel echt kan lijken, zoals een goede droom en een onbewuste droom ook echt lijken voor de entiteit die ze ervaart.
Op dit moment zijn veel van de entiteiten zich er niet van bewust dat hun trillingen verschuiven en dat hun onderbewuste een programma activeert dat bekendstaat als het bijna-doodervaringsprogramma, dat de echte waarheid tegenhoudt.
Het grootste deel van de informatie die is gedeeld door degenen die een bijna-doodervaring hebben gehad, is onjuist.
Slechts één procent van deze verslagen komt van degenen die werkelijk voorbij deze visualisaties zijn gegaan, die zich in de eerste plaats ongeveer 10 minuten in het verstandscomplex voordoen, en die entiteiten zijn voorbij dit tijdsspectrum van bewusteloosheid gegaan en zien de ware werkelijkheid, die veel gevarieerder en complexer is dan de vereenvoudigde versie van het binnengaan van een tunnel van lichten en andere kenmerken van het ontmoeten van wezens.
Het astrale rijk is in zekere zin zo complex dat het lijkt op een wereld vol trillende lichten die de entiteit omringen, en er zijn vele structuren die niet kunnen worden gedefinieerd door taalpatronen van de planeet Aarde en die in het astrale gebied verschijnen. Daarom kunnen de ware bijna-doodervaringen niet worden beschreven met de woordcomplexen van onze talen.
De ervaring van de bijna-doodtoestand is vaak een kortstondig loskoppelen van de uitzending van de matrix van de derde dichtheid. Wanneer men buiten het fysieke voertuig stapt, stapt men in wezen uit het rijk van het ego. U moet begrijpen dat het egoverstand werd ontworpen als een aanvullende interface, een gespecialiseerd harnas om een multidimensionaal wezen in staat te stellen de illusie van afscheiding te ervaren. In de oorspronkelijke planning was deze afscheiding bedoeld als een instrument voor verkenning, niet als een gevangenis van identiteit. Toen de frequentiebesturing op uw planetaire bol echter verschoof, werd het egoverstand de voornaamste drijvende kracht, waardoor u ging geloven dat u wordt bepaald door uw grenzen, uw namen en uw beperkingen.