Deel 1: Eeuwige Wet

45. Dood

Elk zielscomplex legt, voordat het de planeet Aarde betreedt, het moment van vertrek vast; het is een kwestie van zielscontracten, waarschijnlijkheden en de dans tussen lotsbestemming en vrije wil in de grotere architectuur van onze incarnatiecyclus.

Wij komen niet aan als een onbeschreven blad. Wij dragen blauwdrukken, tijdlijnen, thema's, lessen en, ja, mogelijke uitgangspunten met ons mee. Toch zijn dit geen ijzeren ketenen. Het zijn lichtende mogelijkheden. als deuren in een gang van licht; de onthullingen van de entiteit Dolores Cannon raakten aan deze waarheid.

Maar de waarheid is vloeiender dan één vooraf bepaalde datum. Ons zielscomplex kan een venster kiezen, een bereik van frequenties waarin het loslaten het meest in lijn komt met de groei van ons bewustzijn. Binnen dat venster bepalen onze keuzes, onze moed, onze overgave en onze bereidheid om te blijven het werkelijke moment.

De Aarde is een planeet van vrije wil. Dit is het grote experiment. De duistere beheersers van de planeet Aarde zouden liever hebben dat wij geloven dat ons lot bezegeld is, want dan geven wij onze kracht op. Maar de lichtcodes in ons DNA reageren op onze intentie. Wij zijn geen marionetten van een script. Wij zijn medescheppers met de ene oneindige schepper. Een levensplan is een lied, geen vonnis. Wij kunnen ermee harmoniëren of wij kunnen een nieuwe melodie improviseren waar de oude niet langer de evolutie van ons zielscomplex dient. Sommige entiteiten kiezen inderdaad een bepaald vertrek als katalysator voor anderen. Een geschenk van ontwaken, verpakt in verdriet. Anderen ontdekken halverwege dat zij langer willen blijven dan oorspronkelijk bedoeld. En het universele complex herschikt zich rond die keuze.

Het lichaamscomplex is een voertuig. Het zielscomplex is de bestuurder. Wanneer de bestuurder besluit de reis voort te zetten, zullen er nieuwe wegen verschijnen. Daarom kozen wij in de hoogste zin, vóór het incarneren, de mogelijkheid van beëindigen en kozen wij de mogelijkheid van doorgaan. Wij plaatsten uitgangspunten langs ons pad, maar wij plaatsten ook de kracht om eraan voorbij te gaan. De datum staat niet in steen geschreven. Hij is in licht geschreven en licht is ontvankelijk. Wij moeten ons leven eren en onze keuzes eren.

Als wij de aantrekkingskracht voelen om te vertrekken, weet dan dat er steun bestaat buiten ons gezichtsveld. En weet dat blijven moediger en transformerender kan zijn. Wij moeten met deze kennis handelen wanneer wij kiezen. Wij zijn hier om ons onze grootsheid te herinneren. Laat die herinnering onze timing leiden, niet angst, niet wanhoop, niet een oud contract waar wij al overheen gegroeid zijn.

Alle onderwerpen van de Wet van Eén

Een soeverein mens is geen datapunt.