Die slagofferhouding is diep ingewortel in die mensdom as geheel. Dit sluit die lig van elke kind af sodra dit uit die ouerlike houding opgeneem word.
Met die besef dat slagofferskap ’n valsheid is en ’n idee wat losgelaat moet word, begin die holografiese patroon onmiddellik helderder word. Gebruik dit as ’n mantra, veral wanneer jy situasies teëkom wat in die verlede veroorsaak het wat genoem word om jou mag weg te gee.
Dit is ’n waarheid om op ’n dosyn plekke te sit om jou te herinner om die bewussyn van “ek is ’n slagoffer wat gered moet word” los te laat.
Onthou dat vrye wil die los kanon van die 3de dimensie is, en die vryheid om te kies word deur almal uitgeoefen, of hulle dit erken of nie.
Ontkenning is nie ongeneeslik totdat jy opgee nie. Geduld, gekombineer met vriendelike uitnodigings om aan die leerproses deel te neem, laat die slagoffer uiteindelik ontwaak, en dus oop wees vir genesing.
Die doel van elke entiteit in eenvoudige terme is die oorgang van slagofferbewussyn na selfbemagtiging, wat sal lei tot ’n styging in die vibrasionele uitstraling van die self en die planeet as geheel.
Die aspek van vrye wil is sowel die doring as die bloeisel van die proses. Dit is nie meer die oorlewing van die sterkste nie, maar die oorlewing van die persoonlik verantwoordelike.
Slagofferbewussyn is die toonbeeld van die negatiewe ervaring. Dit trek deur die wet van aantrekking soortgelyke energie aan, of met ander woorde, dit trek situasies aan wat daardie bewussyn uitbuit. Met die verkryging van hierdie begrip is dit dan duidelik dat die heel eerste stap wat elke entiteit moet bereik om hierdie modus van ervaring te transendeer, is om slagofferbewussyn af te skud en die modus van selfbemagtiging te herwin.
Lig elke entiteit saggies in en moedig hulle aan om hul bewussyn van slagoffer na oorwinnaar te verander deur die wete dat gedagte die krag het om die gemanifesteerde skepping te verander.
Slawerny is nie die erfenis van keuse nie. Dit is die prysgee van die basiese raamwerk van die skepping deur die vrye-wil-keuse van slagofferervaring wat toegelaat het dat hierdie situasie tot sy huidige vlak in elke lewensfeer agteruitgaan.
Dit sal ook verander. Met die aanvaarding van self- en planetêre verantwoordelikheid sal die brein/verstand in ’n al hoe groter mate geaktiveer word. Hoewel doelbewus opgelê, is die beperkte breinkapasiteit deur die slagofferbewussyn in plek gehou. Dit is op sy beurt in plek gehou deur die begeerte om gered te word deur ’n bron buite die self en die mensdom as geheel. Dit verskaf verder die begrip vir die weeklikse programmeringslesse wat die behoefte beklemtoon om op alle lewensterreine hulp van buite te vra, om die lewe aan ’n groter wysheid van buite oor te gee, en die media se uitbeelding van die konstante stroom slagoffersituasies. Alles is noukeurig gekoördineer om die slagofferbewussyn stewig in die massabewussyn geanker te hou.
Die eeue oue vraag “Waarom laat die oneindige skepper dit toe as Hy sy wesens werklik liefhet?” kom telkens weer by elkeen van ons op. Die antwoord is altyd dieselfde: vrye wil! As selfbewuste wesens slagofferbewussyn kies, sal die Wet van Aantrekking hulle voorsien van mede-slagoffers en mishandelaars om die ervaring in stand te hou.
Om jou vrees en fassinasie vir die bose situasie doelbewus te onttrek sodra jy daarvan bewus is, met die doelbewuste voorneme om dit te doen, is om die Wet van Doelbewuste Voorneme te gebruik. Jy kan dit nie doen deur te probeer ophou om daaraan te dink nie. Dit is slegs moontlik om dit te doen deur ’n ander gedagte oor ’n heeltemal ander onderwerp in die plek daarvan te stel.
Medepligtigheid behels om te glo dat die bedoeling van diegene wat betrokke is, vir die beswil van almal is. Miskien kan jy nou die krag sien van simpatie vir die geteisterdes regoor die wêreld. Dit ondersteun die slagofferbewussyn wat vereis word, want dit is vermomde medepligtigheid.
Jou simpatie sal nie hul ellende oplos nie. Jou doelbewuste keuse om ’n nuwe ervaring te skep, sal dit doen. Om jou fokus van aandag te onttrek en dit te rig op die skep van ’n nuwe ervaring, sal die verandering baie vinniger teweegbring as om herhaaldelik hulp te stuur terwyl jy hulle as arme onskuldige slagoffers beskou.
Klink dit hardvogtig? Dink jy nie dit is hardvogtig om in die eerste plek deel te wees van die skepping van hierdie aaklige situasies nie?