Fórnarlambsviðhorfið er djúpt rótgróið í mannkyninu sem heild. Það slekkur ljós hvers barns um leið og barnið drekkur það í sig úr viðhorfi foreldranna.
Með þeirri vitneskju að fórnarlambshlutverkið er ósannindi og hugmynd sem á að sleppa byrjar heilmyndarmynstrið þegar í stað að lýsast. Notaðu það sem möntru, sérstaklega þegar þú lendir í aðstæðum sem áður hafa kallað fram það sem kallað hefur verið að gefa frá sér vald sitt.
Þetta er sannleikur sem á að setja á tylft staða til að minna þig á að sleppa vitundinni „ég er fórnarlamb sem þarf að bjarga“.
Mundu að frjáls vilji er lausa fallbyssan í 3. víddinni og frelsið til að velja er nýtt af öllum, hvort sem þeir viðurkenna það eða ekki.
Afneitun er ekki ólæknandi fyrr en þú gefst upp. Þolinmæði ásamt vinsamlegum boðum um að taka þátt í lærdómsferlinu gerir fórnarlambinu að lokum kleift að vakna og verða þannig opið fyrir lækningu.
Markmið hverrar einingar í einföldu máli er umbreytingin frá fórnarlambsvitund til sjálfseflingar, sem mun leiða til hækkunar á titringsútgeislun sjálfsins og plánetunnar í heild.
Þáttur frjáls vilja er bæði þyrnirinn og blómið í ferlinu. Það er ekki lengur að hinir hæfustu lifi af, heldur að þeir sem bera persónulega ábyrgð lifi af.
Fórnarlambsvitund er ímynd hinnar neikvæðu upplifunar. Hún dregur að sér, samkvæmt lögmálinu um aðdráttarafl, sams konar orku, eða með öðrum orðum dregur hún að sér aðstæður sem misnota þá vitund. Þegar þessi skilningur er fenginn er því augljóst að allra fyrsta skrefið sem hver eining verður að taka til að komast handan þessa upplifunarháttar er að losa sig við fórnarlambsvitund og endurheimta sjálfseflinguna.
Upplýstu og hvettu hverja einingu af mildi til að breyta vitund sinni úr fórnarlambi í sigurvegara með þeirri vitneskju að hugsunin hefur mátt til að breyta birtri sköpun.
Ánauð er ekki arfleifð valsins. Það er uppgjöf á grunnramma sköpunarinnar, með frjálsu vali fórnarlambsupplifunar, sem hefur leyft þessu ástandi að hnigna niður á núverandi stig á öllum sviðum lífsins.
Það mun líka breytast. Með því að axla ábyrgð á sjálfinu og plánetunni mun heilinn/hugurinn virkjast í æ ríkari mæli. Þótt hún hafi verið lögð á af ásetningi var takmörkuð geta heilans haldið í skefjum af fórnarlambsvitundinni. Henni var síðan haldið við af lönguninni til að vera bjargað af uppsprettu utan sjálfsins og mannkynsins í heild. Þetta veitir enn frekar skilning á vikulegum forritunarlexíum sem leggja áherslu á þörfina á að biðja um utanaðkomandi hjálp á öllum sviðum lífsins, að afhenda lífið utanaðkomandi meiri visku, og á túlkun fjölmiðla á stöðugum straumi fórnarlambsaðstæðna. Allt er vandlega samræmt til að halda fórnarlambsvitundinni tryggilega fastri í fjöldavitundinni.
Hin aldagamla spurning „Hvers vegna leyfir óendanlegur skapari þetta ef Hann elskar sannarlega verur sínar?“ vaknar í huga hvers okkar aftur og aftur. Svarið er alltaf hið sama: frjáls vilji! Ef sjálfsmeðvitaðar verur velja fórnarlambsvitund mun Lögmálið um aðdráttarafl færa þeim önnur fórnarlömb og ofbeldismenn til að viðhalda upplifuninni.
Að draga af ásetningi til baka ótta þinn og hrifningu af hinum illu aðstæðum þegar þú ert orðinn meðvitaður um þær, með yfirlögðum ásetningi um að gera það, er að nota Lögmálið um yfirlagðan ásetning. Þú getur ekki gert þetta með því að reyna að hætta að hugsa um það. Það er aðeins hægt með því að setja aðra hugsun um allt annað efni í staðinn.
Meðsekt felur í sér að trúa því að ásetningur þeirra sem eiga hlut að máli sé öllum til góðs. Ef til vill sérðu nú mátt samúðarinnar með hinum þjáðu um allan heim. Þetta styður fórnarlambsvitundina sem krafist er, því að hún er dulbúin meðsekt.
Samúð þín mun ekki leysa eymd þeirra. Yfirlagt val þitt um að skapa nýja upplifun mun gera það. Að draga til baka athyglina og beina henni að því að skapa nýja upplifun mun koma breytingunni á mun hraðar en að senda ítrekað aðstoð á meðan litið er á þá sem aumingja saklaus fórnarlömb.
Hljómar þetta harðbrjósta? Finnst þér ekki harðbrjósta að eiga yfirhöfuð þátt í sköpun þessara hræðilegu aðstæðna?