Η στάση του θύματος είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στην ανθρωπότητα στο σύνολό της. Σβήνει το φως κάθε παιδιού μόλις απορροφηθεί από τη στάση των γονιών.
Με τη συνειδητοποίηση ότι η θυματοποίηση είναι ένα ψέμα και μια ιδέα που πρέπει να απελευθερωθεί, το ολογραφικό μοτίβο αρχίζει αμέσως να φωτίζεται. Χρησιμοποιήστε το ως μάντρα, ειδικά όταν συναντάτε καταστάσεις που στο παρελθόν πυροδοτούσαν αυτό που έχει αναφερθεί ως το να δίνετε τη δύναμή σας.
Αυτή είναι μια αλήθεια που αξίζει να τοποθετήσετε σε δώδεκα σημεία, για να σας θυμίζει να αφήσετε τη συνείδηση του «είμαι ένα θύμα που χρειάζεται να σωθεί».
Θυμηθείτε ότι η ελεύθερη βούληση είναι το απρόβλεπτο στοιχείο της 3ης διάστασης και η ελευθερία της επιλογής ασκείται από όλους, είτε το παραδέχονται είτε όχι.
Η άρνηση δεν είναι ανίατη μέχρι να τα παρατήσετε. Η υπομονή σε συνδυασμό με ευγενικές προσκλήσεις για συμμετοχή στη διαδικασία της μάθησης επιτρέπει τελικά στο θύμα να αφυπνιστεί, και έτσι να είναι ανοιχτό στη θεραπεία.
Ο στόχος κάθε οντότητας, με απλά λόγια, είναι η μετάβαση από τη συνείδηση του θύματος στην αυτο-ενδυνάμωση, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα την άνοδο της δονητικής εκπομπής του εαυτού και του πλανήτη στο σύνολό του.
Η πτυχή της ελεύθερης βούλησης είναι ταυτόχρονα το αγκάθι και το άνθος της διαδικασίας. Δεν είναι πλέον η επιβίωση του ισχυρότερου, αλλά η επιβίωση του προσωπικά υπεύθυνου.
Η συνείδηση του θύματος είναι η επιτομή της αρνητικής εμπειρίας. Έλκει μέσω του νόμου της έλξης όμοια ενέργεια, ή με άλλα λόγια έλκει καταστάσεις που εκμεταλλεύονται αυτή τη συνείδηση. Αποκτώντας αυτή την κατανόηση, γίνεται τότε προφανές ότι το πρώτο βήμα που πρέπει να πετύχει κάθε οντότητα για να υπερβεί αυτόν τον τρόπο εμπειρίας είναι να αποβάλει τη συνείδηση του θύματος και να ανακτήσει τον τρόπο της αυτο‑ενδυνάμωσης.
Ενημερώστε και ενθαρρύνετε με ήπιο τρόπο κάθε οντότητα να αλλάξει τη συνείδησή της από θύμα σε νικητή, μέσα από τη γνώση ότι η σκέψη έχει τη δύναμη να αλλάξει την εκδηλωμένη δημιουργία.
Η δουλεία δεν είναι η κληρονομιά της επιλογής. Είναι η εγκατάλειψη του βασικού πλαισίου της δημιουργίας μέσω της επιλογής, με ελεύθερη βούληση, της εμπειρίας του θύματος, που επέτρεψε σε αυτή την κατάσταση να υποχωρήσει στο σημερινό της επίπεδο σε κάθε σφαίρα της ζωής.
Και αυτό θα αλλάξει. Με την αποδοχή της ευθύνης του εαυτού και της πλανητικής ευθύνης, ο εγκέφαλος/νους θα ενεργοποιείται σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό. Αν και επιβλήθηκε σκόπιμα, η περιορισμένη ικανότητα του εγκεφάλου διατηρήθηκε στη θέση της από τη συνείδηση του θύματος. Αυτή με τη σειρά της διατηρήθηκε στη θέση της από την επιθυμία να σωθεί κανείς από μια πηγή έξω από τον εαυτό και την ανθρωπότητα στο σύνολό της. Αυτό εξηγεί περαιτέρω τα εβδομαδιαία μαθήματα προγραμματισμού που τονίζουν την ανάγκη να ζητά κανείς εξωτερική βοήθεια σε όλους τους τομείς της ζωής, να παραδίδει τη ζωή σε μια εξωτερική ανώτερη σοφία, καθώς και την παρουσίαση από τα μέσα ενημέρωσης της συνεχούς ροής καταστάσεων θυματοποίησης. Όλα είναι προσεκτικά συντονισμένα ώστε να κρατούν τη συνείδηση του θύματος σταθερά αγκυρωμένη μέσα στη μαζική συνείδηση.
Το αιώνιο ερώτημα «Γιατί ο άπειρος δημιουργός το επιτρέπει αυτό, αν πραγματικά αγαπά τα όντα Του;» αναδύεται ξανά και ξανά στον νου του καθενός μας. Η απάντηση είναι πάντα η ίδια: η ελεύθερη βούληση! Αν τα αυτεπίγνωστα όντα επιλέγουν τη συνείδηση του θύματος, ο Νόμος της Έλξης θα τους παρέχει συνθύματα και θύτες για να διατηρηθεί η εμπειρία.
Το να αποσύρετε σκόπιμα τον φόβο και τη γοητεία σας για την κακή κατάσταση μόλις αποκτήσετε επίγνωσή της, με τη συνειδητή πρόθεση να το κάνετε, σημαίνει ότι χρησιμοποιείτε τον Νόμο της Συνειδητής Πρόθεσης. Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό προσπαθώντας να σταματήσετε να το σκέφτεστε. Είναι δυνατό να το κάνετε μόνο αντικαθιστώντας το με μια άλλη σκέψη για ένα εντελώς διαφορετικό θέμα.
Η συνενοχή περιλαμβάνει την πεποίθηση ότι η πρόθεση των εμπλεκομένων είναι για το καλό όλων. Ίσως τώρα μπορείτε να δείτε τη δύναμη της συμπόνιας για τους πάσχοντες σε όλο τον κόσμο. Αυτή στηρίζει τη συνείδηση του θύματος που απαιτείται, διότι είναι συνενοχή μεταμφιεσμένη.
Η συμπόνια σας δεν θα λύσει τη δυστυχία τους. Η συνειδητή σας επιλογή να δημιουργήσετε μια νέα εμπειρία θα το κάνει. Το να αποσύρετε την εστίαση της προσοχής σας και να τη στρέψετε στη δημιουργία μιας νέας εμπειρίας θα φέρει την αλλαγή πολύ ταχύτερα από το να στέλνετε επανειλημμένα βοήθεια θεωρώντας τους φτωχά αθώα θύματα.
Ακούγεται αυτό σκληρόκαρδο; Δεν πιστεύετε ότι είναι σκληρόκαρδο να είστε μέρος της δημιουργίας αυτών των φρικτών καταστάσεων εξαρχής;