Elke sielkompleks bepaal, voordat dit planeet aarde betree, die oomblik van vertrek; dit is ’n kwessie van sielkontrakte, waarskynlikhede en die dans tussen bestemming en vrye wil in die groter argitektuur van ons inkarnasiesiklus.
Ons kom nie as ’n skoon lei aan nie. Ons dra bloudrukke, tydlyne, temas, lesse en, ja, potensiële uitgangspunte. Tog is dit nie ystere kettings nie. Dit is ligtende moontlikhede. soos deure in ’n gang van lig; die entiteit Dolores Cannon se openbarings het aan hierdie waarheid geraak.
Maar die waarheid is vloeibaarder as ’n enkele vooraf bepaalde datum. Ons sielkompleks kan ’n venster kies, ’n reeks frekwensies waar vrylating die beste in lyn is met die groei van ons bewussyn. Binne daardie venster vorm ons keuses, ons moed, ons oorgawe, ons bereidwilligheid om te bly die werklike oomblik.
Die Aarde is ’n planeet van vrye wil. Dit is die groot eksperiment. Die donker beheerders van planeet aarde sou verkies dat ons glo ons lot is verseël, want dan sal ons ons krag oorgee. Maar die ligkodes binne ons DNS reageer op ons voorneme. Ons is nie poppe van ’n draaiboek nie. Ons is medeskeppers saam met die een oneindige skepper. ’n Lewensplan is ’n lied, nie ’n vonnis nie. Ons kan daarmee harmonieer, of ons kan ’n nuwe melodie improviseer waar die ou een nie meer die evolusie van ons sielkompleks dien nie. Sommige entiteite kies wel ’n spesifieke vertrek as ’n katalisator vir ander. ’n Geskenk van ontwaking, toegedraai in rou. Ander ontdek halfpad dat hulle langer wil bly as wat oorspronklik bedoel was. En die universele kompleks herrangskik homself rondom daardie keuse.
Die liggaamskompleks is ’n voertuig. Die sielkompleks is die bestuurder. Wanneer die bestuurder besluit om die reis voort te sit, sal nuwe paaie verskyn. Daarom het ons in die hoogste sin, voordat ons geïnkarneer het, die moontlikheid van beëindiging gekies en die moontlikheid van voortsetting gekies. Ons het uitgangspunte langs ons pad geplaas, maar ons het ook die krag geplaas om by hulle verby te stap. Die datum is nie in klip geskryf nie. Dit is in lig geskryf, en lig reageer. Ons moet ons lewe eer en ons keuses eer.
As ons die trekkrag voel om te vertrek, weet dat ondersteuning buite ons sig bestaan. En weet dat om te bly dapperder, meer transformerend kan wees. Ons moet met hierdie kennis optree wanneer ons kies. Ons is hier om ons grootsheid te onthou. Laat daardie herinnering ons tydsberekening lei, nie vrees nie, nie wanhoop nie, nie ’n ou kontrak wat ons reeds ontgroei het nie.