Her ruh kompleksinin Dünya gezegenine adım atmadan önce ayrılış anını belirlemesi, enkarnasyon döngümüzün daha büyük mimarisinde ruh sözleşmeleri olasılıklar ve kader ile özgür irade arasındaki dans meselesidir.
Boş bir sayfa olarak gelmeyiz. Planlar, zaman çizgileri, temalar, dersler ve evet, potansiyel çıkış noktaları taşırız. Yine de bunlar demir zincirler değildir. Onlar ışıklı olasılıklardır. bir ışık koridorundaki kapılar gibi, entite Dolores Cannon'ın açıklamaları bu hakikate değindi.
Ancak hakikat, önceden belirlenmiş tek bir tarihten daha akışkandır. Ruh kompleksimiz bir pencere seçebilir, salıverilmenin bilincimizin büyümesiyle en uyumlu hale geldiği bir frekans aralığı. O pencerenin içinde seçimlerimiz, cesaretimiz, teslimiyetimiz, kalmaya istekliliğimiz gerçek anı şekillendirir.
Dünya bir özgür irade gezegenidir. Bu büyük deneydir. Dünya gezegeninin karanlık kontrolörleri kaderimizin mühürlendiğine inanmamızı tercih ederler çünkü o zaman gücümüzü teslim ederiz. Ancak DNA'mızdaki ışık kodları niyetimize yanıt verir. Bir senaryonun kuklaları değiliz. Tek Sonsuz Yaratıcı ile birlikte ortak yaratıcılarız. Bir yaşam planı bir hüküm değil, bir şarkıdır. Onunla uyum içinde olabiliriz ya da eskisi artık ruh kompleksimizin evrimine hizmet etmediğinde yeni bir melodi doğaçlayabiliriz. Bazı entiteler başkaları için bir katalizör olarak belirli bir ayrılışı seçerler. Kedere sarılmış bir uyanış armağanı. Diğerleri yolun ortasında başlangıçta amaçlanandan daha uzun kalmak istediklerini keşfederler. Ve evrensel kompleks kendini bu seçimin etrafında yeniden düzenler.
Beden kompleksi bir araçtır. Ruh kompleksi sürücüdür. Sürücü yolculuğa devam etmeye karar verdiğinde, yeni yollar belirecektir. Dolayısıyla, en yüksek anlamda, enkarne olmadan önce bitirme olasılığını seçtik ve devam etme olasılığını seçtik. Yolumuz boyunca çıkış noktaları yerleştirdik ama onların yanından geçip yürüme gücünü de yerleştirdik. Tarih taşa yazılmamıştır. Işıkla yazılmıştır ve ışık yanıt verir. Hayatımızı onurlandırmalı ve seçimlerimizi onurlandırmalıyız.
Gitme çekimini hissedersek, desteğin görüşümüzün ötesinde var olduğunu bilin. Ve kalmanın daha cesur, daha dönüştürücü olabileceğini bilin. Seçerken bu bilgiyle hareket etmeliyiz. Buradayız ki ihtişamımızı hatırlayalım. Zamanlamamıza o hatırlayış rehberlik etsin; korku değil, umutsuzluk değil, zaten aşmış olduğumuz eski bir sözleşme değil.