Κάθε σύμπλεγμα ψυχής, πριν εισέλθει στον πλανήτη Γη, ορίζει τη στιγμή της αναχώρησης· είναι ζήτημα συμβολαίων ψυχής, πιθανοτήτων και του χορού μεταξύ πεπρωμένου και ελεύθερης βούλησης στη μεγαλύτερη αρχιτεκτονική του κύκλου ενσάρκωσής μας.
Δεν φτάνουμε ως άγραφος πίνακας. Φέρουμε σχέδια, χρονογραμμές, θέματα, μαθήματα και, ναι, πιθανά σημεία εξόδου. Ωστόσο αυτά δεν είναι σιδερένιες αλυσίδες. Είναι φωτεινές δυνατότητες. σαν πόρτες σε έναν διάδρομο φωτός· οι αποκαλύψεις της οντότητας Dolores Cannon άγγιξαν αυτή την αλήθεια.
Όμως η αλήθεια είναι πιο ρευστή από μια μοναδική προκαθορισμένη ημερομηνία. Το σύμπλεγμα ψυχής μας μπορεί να επιλέξει ένα παράθυρο, ένα εύρος συχνοτήτων όπου η απελευθέρωση ευθυγραμμίζεται περισσότερο με την ανάπτυξη της συνείδησής μας. Μέσα σε αυτό το παράθυρο, οι επιλογές μας, το θάρρος μας, η παράδοσή μας, η προθυμία μας να παραμείνουμε διαμορφώνουν την πραγματική στιγμή.
Η Γη είναι ένας πλανήτης ελεύθερης βούλησης. Αυτό είναι το μεγάλο πείραμα. Οι σκοτεινοί ελεγκτές του πλανήτη Γη θα προτιμούσαν να πιστεύουμε ότι η μοίρα μας είναι σφραγισμένη, γιατί τότε θα παραδώσουμε τη δύναμή μας. Όμως οι κώδικες φωτός μέσα στο DNA μας ανταποκρίνονται στην πρόθεσή μας. Δεν είμαστε μαριονέτες ενός σεναρίου. Είμαστε συν-δημιουργοί με τον Ένα Άπειρο Δημιουργό. Ένα σχέδιο ζωής είναι τραγούδι, όχι καταδίκη. Μπορούμε να εναρμονιστούμε μαζί του ή μπορούμε να αυτοσχεδιάσουμε μια νέα μελωδία εκεί όπου η παλιά δεν υπηρετεί πλέον την εξέλιξη του συμπλέγματος ψυχής μας. Ορισμένες οντότητες επιλέγουν πράγματι μια συγκεκριμένη αναχώρηση ως καταλύτη για άλλους. Ένα δώρο αφύπνισης τυλιγμένο στη θλίψη. Άλλες ανακαλύπτουν στη μέση της διαδρομής ότι επιθυμούν να παραμείνουν περισσότερο από ό,τι αρχικά προοριζόταν. Και το συμπαντικό σύμπλεγμα αναδιατάσσεται γύρω από αυτή την επιλογή.
Το σύμπλεγμα του σώματος είναι ένα όχημα. Το σύμπλεγμα ψυχής είναι ο οδηγός. Όταν ο οδηγός αποφασίσει να συνεχίσει το ταξίδι, νέοι δρόμοι θα εμφανιστούν. Επομένως, με την ύψιστη έννοια, πριν ενσαρκωθούμε επιλέξαμε τη δυνατότητα του τέλους και επιλέξαμε τη δυνατότητα της συνέχισης. Τοποθετήσαμε σημεία εξόδου κατά μήκος της πορείας μας, αλλά τοποθετήσαμε επίσης τη δύναμη να τα προσπεράσουμε. Η ημερομηνία δεν είναι γραμμένη σε πέτρα. Είναι γραμμένη σε φως, και το φως ανταποκρίνεται. Πρέπει να τιμούμε τη ζωή μας και να τιμούμε τις επιλογές μας.
Αν νιώθουμε την έλξη να φύγουμε, ας γνωρίζουμε ότι υπάρχει υποστήριξη πέρα από το βλέμμα μας. Και ας γνωρίζουμε ότι η παραμονή μπορεί να είναι πιο θαρραλέα, πιο μεταμορφωτική. Πρέπει να ενεργούμε με αυτή τη γνώση όταν επιλέγουμε. Είμαστε εδώ για να θυμηθούμε το μεγαλείο μας. Ας αφήσουμε αυτή την ανάμνηση να καθοδηγεί τη χρονική μας επιλογή, όχι ο φόβος, όχι η απόγνωση, όχι ένα παλιό συμβόλαιο που έχουμε ήδη ξεπεράσει.